Á gamlársdag árið 1944 komu tíu iðnaðarmenn saman á Ísafirði og stofnuðu Félag járniðnaðarmanna. Með stofnun félagsins hófst skipulögð barátta fyrir bættum kjörum og réttindum járniðnaðarmanna á svæðinu. Í fyrstu stjórn sátu Benóný Baldvinsson sem formaður, Ingimundur Guðmundsson sem varaformaður, Guðbrandur Kristinsson sem ritari, Sigurleifur Jóhannsson sem vararitari og Guðfinnur Sigmundsson sem gjaldkeri.
Tilgangur félagsins var skýr: að sameina alla járniðnaðarmenn á Ísafirði og nágrenni, tryggja betri vinnuskilyrði, hærra kaup og styttri vinnutíma. Aðgangur að félaginu var bundinn við sveinréttindi í járniðnaði, en verkstæðiseigendur og stjórnendur gátu ekki verið meðlimir.
Félagið hóf strax kjaraviðræður við atvinnurekendur og notaði samninga Reykjavíkurfélagsins sem fyrirmynd. Á næstu árum styrkti félagið stöðu sína og varð hluti af stærri heild þegar það gekk í Alþýðusamband Vestfjarða árið 1962, eftir að hafa sótt um aðild að Alþýðusambandi Íslands nokkrum árum áður.
Saga félagsins endurspeglar þróun atvinnulífs á Vestfjörðum á 20. öld, þar sem aukin skipasmíði og útgerð leiddu til vaxandi þörf fyrir skipulagða stéttarfélagsstarfsemi. Félagið varð þannig mikilvægur þáttur í að móta kjör og réttindi járniðnaðarmanna á svæðinu.
Félag járniðnaðarmanna var stofnað þann 11. apríl 1920 í Reykjavík, á fundi sautján járniðnaðarmanna, þá nefnt Sveinafélag járniðnaðarmanna. Fyrsta formanni var Loftur Bjarnason. Félagið var upphaflega stofnað með það að markmiði að berjast fyrir bættum kjörum, auknum réttindum og samhjálparsjóði í iðnaði.
Félag járniðnaðarmanna
Atvinnugreinar
Upplýsingar
Lesa bókina